Hoe ik mijn deelnemers beter betrokken had kunnen houden

microfoon“Ik merkte dat m’n gedachten afdwaalden. Irene vertelde mij over haar uitwerking van de opdracht. Het was zeker interessant, maar intussen was ik aan het nadenken over wat ik daarna moest gaan vertellen.”

Eerlijke feedback van een deelnemer die moeite had om betrokken te blijven.

Als trainer was de eerste gedachte die bij me opkwam, dat deze deelnemer zich maar wat beter moest concentreren op het verhaal van Irene.

Een begrijpelijke gedachte, maar het helpt natuurlijk voor geen meter.

Dan was mijn tweede gedachte beter bruikbaar: hoe had ik dit anders kunnen doen, zodat het gemakkelijker was geweest voor mijn deelnemers om betrokken en geconcentreerd te blijven?

Eigenlijk had ik gewoon de opdracht niet zorgvuldig genoeg geformuleerd. Lees verder

Start je training goed: maak deelnemers van je cursisten

stoplichtHuishoudelijke mededelingen, jouw praatje over het programma voor die dag, een voorstelrondje en dan is er zomaar een half uur voorbij voordat je goed en wel met je training begonnen bent.

Die training begint dan natuurlijk met wat tekst en uitleg van jou over het trainingsonderwerp.

Je cursisten hebben er een lekker kopje koffie of thee bij gepakt en zitten geboeid naar je te luisteren.

Tegen de tijd dat je cursisten daadwerkelijk zelf aan de slag gaan is het eerste uur van de training al voorbij. Je geeft een korte instructie voor de eerste oefening die je eindigt met ‘ga je gang’, maar je cursisten moeten duidelijk nog even schakelen voor ze zelf aan het werk gaan.

Herkenbaar?

Ik zie dit in veel trainingen gebeuren. In eerste instantie zijn deze cursisten toeschouwers.

Op zich is er niets mis met een rustige start. Maar als je betrokken en gemotiveerde cursisten wilt, die zich zelf verantwoordelijk voelen voor hun eigen leerproces, en die enthousiast hun leerdoel behalen, dan is dit geen ideaal begin van je training. Lees verder

Verschillende leerdoelen in één groep? Werkvorm ‘experts’

Numbers of the MindStel je voor dat je een groep mag gaan trainen, waarin alle deelnemers precies hetzelfde willen en kunnen.

Dus dat ze allemaal hetzelfde werk doen, dezelfde opleiding hebben gehad, over dezelfde kennis en vaardigheden beschikken, dezelfde capaciteiten hebben en ook nog eens hetzelfde willen leren.

Klinkt ideaal toch?

Helaas…

Ik heb nog nooit een training gegeven waarin dat het geval was.

En ik vermoed jij ook niet.

Ik geloof namelijk niet dat zulke homogeen samengestelde groepen bestaan.

Als trainer zul je altijd in meer of mindere mate met heterogeen samengestelde groepen te maken hebben.

Dat kan een probleem zijn, maar je kunt er ook gebruik van maken. Lees verder

Hoe je Hetty’s weerstand wegneemt

opgestoken duimVorige week publiceerde ik hier een interactief blog. Gemist? Ik raad je aan dat eerst even te lezen (klik dan hierop) voor je hieronder verder leest. Het onderstaande is namelijk het vervolg daarop.

“Hetty vindt het een vreemd toneelstukje. Wat komt die hotemetoot hier eigenlijk doen? Er nog maar een keer inwrijven dat ze niet effectief genoeg werkt? En waarom voelt ze zich nu zo? Ze wil echt wel graag een nieuwe methodiek leren, maar ze voelt zich nu net alsof ze niet goed genoeg is of zo. Ze zou veel liever gewoon bij haar cliënten zijn nu.”

Zo eindigde het verhaal over Hetty vorige week.

5 trainers hebben daarop gereageerd en allevijf noemen ze goede punten, waarover straks meer.

Eerst even terug naar Hetty. Dit is wat ze er zelf over zegt:

“Het vreemde is, dat ik eigenlijk best gemotiveerd ben om iets nieuws te leren. Ik wil best wel! En ik begrijp zelf ook niet helemaal waarom ik me zo voel. Ik vind diep van binnen dat ik me aanstel. Lees verder

Interactief blogartikel: hoe gaat jouw training verder?

dakloos

Dit blogartikel gaat over een vorm van weerstand, waarmee elke trainer weleens te maken krijgt. (Ja, ik ook.) Nu kan ik je natuurlijk gewoon aan het eind van het artikel vertellen hoe ik hiermee om zou gaan. Maar nog liever zou ik hierover van gedachten wisselen met andere trainers: om anderen aan het denken te zetten, om zelf aan het denken gezet te worden, en om misschien wel nieuwe, onverwachte inzichten op te doen. Daarom deze ongebruikelijke vorm: een interactief blogartikel, waarbij je zelf het einde kunt bedenken en in een reactie onder het artikel kunt achterlaten. Als je wilt.

Lees verder