Je deelnemers brengen ieder hun eigen kennis en ervaringen mee naar de training.

Als je daaraan voorbijgaat en gewoon je eigen verhaal presenteert, wordt het al gauw saai voor degenen met veel voorkennis. Maar als je je presentatie overslaat of inkort, doe je de deelnemers tekort die minder voorkennis hebben.

Ik kies liever voor een vorm waarin de deelnemers eerst zelf inbrengen wat ze al weten, waarna ik dat zonodig corrigeer, aanvul en toelicht. Op die manier worden ze zelf actief aan het denken gezet over hetgeen ze al weten en ontdekken ze daarna waarmee ze die kennis kunnen uitbreiden.

Er zijn legio werkvormen te bedenken waarin dat op zo’n manier kan dat iedereen daarin tot zijn recht komt. Lees verder →

“Ik merkte dat m’n gedachten afdwaalden. Irene vertelde mij over haar uitwerking van de opdracht. Het was zeker interessant, maar intussen was ik aan het nadenken over wat ik daarna moest gaan vertellen.”

Eerlijke feedback van een deelnemer die moeite had om betrokken te blijven.

Als trainer was de eerste gedachte die bij me opkwam, dat deze deelnemer zich maar wat beter moest concentreren op het verhaal van Irene.

Een begrijpelijke gedachte, maar het helpt natuurlijk voor geen meter.

Dan was mijn tweede gedachte beter bruikbaar: hoe had ik dit anders kunnen doen, zodat het gemakkelijker was geweest voor mijn deelnemers om betrokken en geconcentreerd te blijven?

Eigenlijk had ik gewoon de opdracht niet zorgvuldig genoeg geformuleerd. Lees verder →

Stel je voor dat je een groep mag gaan trainen, waarin alle deelnemers precies hetzelfde willen en kunnen.

Dus dat ze allemaal hetzelfde werk doen, dezelfde opleiding hebben gehad, over dezelfde kennis en vaardigheden beschikken, dezelfde capaciteiten hebben en ook nog eens hetzelfde willen leren.

Klinkt ideaal toch?

Helaas…

Ik heb nog nooit een training gegeven waarin dat het geval was.

En ik vermoed jij ook niet.

Ik geloof namelijk niet dat zulke homogeen samengestelde groepen bestaan.

Als trainer zul je altijd in meer of mindere mate met heterogeen samengestelde groepen te maken hebben.

Dat kan een probleem zijn, maar je kunt er ook gebruik van maken. Lees verder →

Het is inmiddels alweer enige tijd geleden dat ik in gesprek was met collega-trainer Sandra, die een concrete vraag aan mij had over één van haar werkvormen.

Haar vraag sluit goed aan bij het artikel dat ik vorige week publiceerde over activerend en participerend trainen.

“Ik heb een activerende werkvorm, die ik vaak gebruik om gesprekstechnieken te oefenen, maar die niet alle deelnemers tegelijk betrekt. Hoe kan dat beter?”

Samen bekeken we hoe de werkvorm er uitzag en waar het aan schortte. Haar werkvorm was inderdaad activerend, maar bleek niet participerend.

De oorspronkelijke werkvorm zag er zo uit: Lees verder →