Heb je weleens als deelnemer in een training gezeten, terwijl je je niet helemaal veilig voelde?

Daarmee bedoel ik niet, dat je bang was om gewond te raken, maar eerder dat er iets was waar je onzeker van werd. Iets waardoor je jezelf niet durfde te laten zien. Iets waardoor je geen antwoord durfde te geven. Of iets waardoor je bang werd om fouten te maken.

Ik vrees dat vrijwel iedereen op deze vraag ‘ja’ zal antwoorden.

Weet je ook nog wat dat met jou als deelnemer deed? Hoe reageerde je? Sloeg je dicht? Verstopte je je (letterlijk of figuurlijk)? Werd je giechelig of lacherig? Ging je andere dingen doen? Schoot je in de weerstand? Ging je in discussie met je trainer?

Hoe je ook reageerde, één ding is zeker: je hebt die training lang niet zoveel geleerd over het trainingsonderwerp als mogelijk was. Lees verder →

Soms heb je van die momenten, dat je ineens een groot inzicht te pakken hebt.

Mijn oudste zoon, 9 jaar, heeft gelukkig regelmatig van die momenten.

Afgelopen zaterdag had hij er weer één, die echt wel blogwaardig is. Dat inzicht zou weleens een ware eye-opener kunnen zijn voor veel trainers.

Met deze eye-opener begrijp je namelijk ineens wat sommige deelnemers ervan weerhoudt om zich betrokken te tonen bij jouw training.

Je wilt nu natuurlijk weten wat dat inzicht was, maar daarvoor moet ik je eerst even meenemen naar dat moment afgelopen zaterdag. Lees verder →

Een tijdje geleden kreeg ik een mailtje van Stijn Zeeman, je weet wel, van Rogier & Stijn, van The Next Trainer.

Hij vroeg of ik te gast wilde zijn in hun TV-show. Ze wilden mij graag interviewen over de transitie die ik met mijn bedrijf heb doorgemaakt.

Rogier & Stijn begeleiden mij daar namelijk bij en dat doen ze erg goed!

Het werd een leuk gesprek, waarin ik vertel waarom ik trainers ben gaan trainen. Ik vertel wat de essentie is van wat ik trainers wil meegeven. Ook vertel ik wat ik gaaf vind aan deze manier van werken met trainers; een manier van werken die ik van Rogier & Stijn geleerd heb. En ik vertel waarom ik nooit klaar ben met leren (en dat helemaal niet erg vind; integendeel!). Lees verder →

“Weerstand bij deelnemers hoort er nu eenmaal bij.”

Er was een tijd dat ik dat zelf ook geloofde.

Ik spreek gelukkig over lang geleden, dus vervang het woordje ‘deelnemers’ door het woordje ‘leerlingen’, en je hebt het over mijn overtuiging aan het begin van mijn carrière als docent op een middelbare school.

Ik geloofde echt dat je het nooit iedereen naar de zin kon maken. Dat zei ik ook altijd. En dan zei ik erbij dat we allemaal weleens iets moeten dat we niet leuk vinden, dus dat de leerlingen die mijn lessen niet leuk vonden toch maar gewoon moesten meedoen.

Precies datzelfde hoor ik trainers nu ook vaak zeggen:
• “Er zullen altijd deelnemers blijven die weerstand bieden.”
• “Je kunt het nu eenmaal niet iedereen naar de zin maken.”
• “Ze hoeven het ook niet leuk te vinden, als ze maar doen wat ik zeg.”
• “Ik richt me op de deelnemers die wél graag willen, want ik wil geen energie steken in mensen die toch niet willen.”

En weet je wat het gekke is? Zolang je daarvan overtuigd bent zal het ook waar zijn. Lees verder →

• “Waarom moeten we dit eigenlijk doen?”
• “Dit kom ik nooit tegen in m’n werk.”
• “Oh, ik vind het best leuk, hoor, deze training… maar ik zie er het nut niet zo van in voor mij.”
• “Dit kan ik al, want ik heb hier al eens een training over gehad.”

Herkenbaar, deze bezwaren? Lees verder →